تاريخ انتشار: 5 مهر 1390 ساعت 19:39

مدیران حوزه دفتر طنز را برای جریان‌سازی یاری کنند | گفتگو با عباس حسین‌نژاد

 

آقای حسین‌نژاد. با توجه به برگزاری پنج دوره جشنواره طنر مکتوب، روند فعلی جشنواره را چطور ارزیابی می‌کنید؟
اولین دوره جشنواره طنز که با عنوان بین‌المللی برگزار شد بخش‌های تئاتر و فیلم و... نیز داشت و علاوه بر طنز مکتوب به سایر حوزه‌ها نیز پرداخته بود. به نظرم نوبت جامع شدن جشنواره رسیده تا علاوه بر حوزه مکتوب حیطه‌های دیگر را هم امتحان کنیم. اینکه پایه فیلم و نمایش را متن تشکیل می‌دهد حرف درستی است اما اتفاقات خوبی در رادیو می‌افتد و بهتر است این اتفاقات در جشنواره هم باشد. تجربه رادیو جوان بسیاری از دوستان طنزنویس نشان داد که می‌تواند اتفاقات خوبی بیفتد. اگر این زمینه را هم پوشش دهیم کشف استعدادها بیشتر اتفاق می‌افتد.
نکته دیگر این است که هیچ‌وقت طنزپردازان رصد نمی‌شوند. به طور مثال با کسی که چند دوره برگزیده شده تماس نمی‌گیرند تا سایر آثار او را ببینند و اگر جزو طنزپردازان درجه یک و حتی درجه دو بود طنزهایش را چاپ کنند. جشنواره باید محصول محور باشد و اگر به تولید بیانجامد، می‌گوییم جشنواره‌ای است که بو و خاصیت دارد! ارائه طنزهای برگزیده در جشنواره در قالب یک کتاب را نمی‌توان محصول جشنواره دانست. باید بعد از شناسایی به رشد و نمو قلم طنزپرداز، با حمایت و تشویق و گذاشتن کلاس، کمک کرد.

به نظرتان دفتر طنز برای چنین حمایتی ظرفیت دارد؟
ما یک سال برای حمایت و پیگیری کار طنزپردازان وقت داریم. مگر چند نفر در جشنواره شرکت می‌کنند؟ تولید یک کتاب و یا آموزش مکاتبه‌ای طنز مگر چقدر وقت و هزینه می‌برد؟ درضمن اینکه طنزپردازها در شهرستان‌ها می‌بینند کسانی برای استعداد آنان ارزش قائل هستند، خود به خود رشد می‌کنند. می‌بینیم که بعد از جشنواره خیلی از این بچه‌ها کار طنز را رها می‌کنند.  اگر پشتیبانی و تقویت وجود داشته باشد کارهای زیادی خودانگیخته انجام می‌شود.

به نظر می‌رسد حضور سایر حوزه‌های طنز مانند تئاتر و فیلم هم به ایجاد تعامل هنرمندان با هم کمک کند و بتوان از حضور طنزپردازان در فرضا ساخت سریال‌های تلویزیونی بهره برد تا تنها عده‌ای ثابت متون را ننویسند...
ما ایرانی‌ها خیلی خود محور هستیم. در طنز هم همین مسئله را داریم. در ترانه‌‌سازی و ... هم همین‌طور و می‌بنیم که یک نفر همه کارها را انجام می‌دهد. از ترانه‌سرایی گرفته تا تنظیم و آهنگسازی. در تلویزیون هم چون مثلا ساخت سریال کمدی سالی یک بار می‌افتد نه چندبار افراد ترجیح می‌دهند با تیم خود کار کنند. کسی هم مثلا نمی‌گوید آقای مدیری شما که می‌توانی تیم ادار کنی بیا چند تیم اداره کن و در سال چند طنز بساز. 

و حرف آخری اگر مانده است...
همه مدیران رسانه‌های عمومی و خصوصی کشور از خلأ وجود طنز در کشور گلایه می‌کنند ولی چیزی که ما به عنوان یک «حرکت» از آن نام می‌بریم اتفاق نیفتاده و در حد یک جشنواره طنز مکتوب و چند نشست سالانه طنز متوقف شده ‌است. فاصله از «حرف» تا تبدیل شدن آن به «عمل» چیزی جز «همت» نیست، دفتر طنز حوزه هنری می‌تواند به جریان‌سازی و جهت‌دهی طنز کشور و افزایش شادی عمومی دامن بزند و مدیران حوزه هنری باید در این کار این دفتر را یاری کنند.

لیلا باقری ـ دفتر طنز


نظرات
مرتضی باقری راد

سلام

آدرستان را از آقای سعید سلیمان پور ارومی گرفتم.
من كارشناس ارشد فیزیك هستم و در حال حاظر كتابی را در نوبت چاپ دارم كه مشتمل بر سه فصل طنز، لطیفه و لطیفه علمی می باشد.
لطفا به سوالات بنده پاسخ دهید.
1- آیا در دانشگاههای دنیا هیچ دوره دانشگاهی اعم از دكترا، فوق لیسانس و یا حتی مدارك كوتاه مدت دانشگاهی برای علاقه مندان به لطیفه سرایی به طور مستقل وجود دارد؟
2- منابع معتبر (اعم از كتب و یا وبلاگ و وب سایتهای بین المللی) در زمینه لطیفه نویسی را معرفی نمایید؟
با سپاس
مرتضی باقری راد

نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: