تاريخ انتشار: 15 اردیبهشت 1398 ساعت 11:52

شعری از نسیم‌ عرب‌امیری

در لزوم استفاده کم‌تر از اینترنت و تلفن همراه


سال ها پیش بود مشکل تر

ارتباطات بین نسل بشر

آن زمان‌ها اگر کسی مثلا

بود دنبال شاعری چون من

باید از هر طریق بود امکان

رو می‌انداخت هِی به این و به آن

تا سر انجام توی این دنیا

یک نفر آشنا شود پیدا

سخت بود ارتباط با افراد

مانع و سد ز بس که بود زیاد

حال از دکتر و وکیل و مدیر

تا رییس فلان نهاد و وزیر

همه هستند حاضر و ناظر

داخل فیسبوک و توییتر

نخوری مطلقا به مانع و سد

بفشاری اگر که دکمه اَد

می‌شوی دوست با هنرپیشه

عوض صرف پول در گیشه

می‌دهی پُز که من به جان خودم

با «شریفی‌نیا» فِرِند شدم

شده‌ام آدمی مهم انگار

دیده پیج مرا «رضا گلزار»

یا در اوج مذاکرات اخیر

داده پاسخ به من جناب وزیر،

زیر کامنت من سه قلب و دو گل

پست کرده کنار یک سنبل

بی ادا و اصول تر شده‌اند

همه سهل الوصول‌تر شده‌اند      

این روابط که بین آدم‌ها

شده آسان و بیشتر همه جا

گرچه باشد رویه‌ای مرغوب

که کند یک وزیر را محبوب،

گرچه هستند با اهمیت

موقع کسب رای از ملت،

گرچه هستند لازم و واجب

نیست دیگر زیادی‌اش جالب

دیگر آدم ندارد آسایش

وقت خواب و نوشتن و ورزش

گر کنی با کسی زمانی قهر

پس زِ دستش کنی فرار از شهر

وانگهی توی چاه هم بروی

یا به مریخ و ماه هم بروی

بروی لاجرم به قبرستان

گم شوی در کویر و کوهستان

می‌کند خفت آن طرف درجا

در تلگرام و فیس بوک تو را

::

گرچه دارم عرایض بسیار

گوشی‌ام زنگ می‌زند انگار

پشت خطّی‌است از نیوجرسی

از توجه به صحبتم مرسی!


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: