تاريخ انتشار: 8 خرداد 1397 ساعت 18:26

معرفی کتاب نامه‌های عاشقانه اثر عبدالعلی اثنی‌عشری

 

کتاب «قسمت‌هایی از نامه‌های عاشقانه» قالب نامه‌های عاشقانه نوجوانان را دارد. هم نامه است؛ هم عاشقانه است؛ هم مربوط به دوران نوجوانی و جوانی است و کلی خاطرات را زنده می‌کند؛ هم طنز است. طنزی دلنشین، صمیمی و گاهی شاعرانه. همراه حال و هوای کودکی در تهران قدیم که به نویسنده‌اش هم می‌آید. عبدالعلی اثنی‌عشری متولد 1329 است و در این کتاب به خوبی توانسته حس زمان نوجوانی خودش را بازآفرینی کند و به مخاطب امروز تحویل دهد. حالا چقدر از ماجراها و اتفاقات داخل کتاب واقعی بوده و برای خودش رخ داده، الله اعلم! این کتاب در تیراژ 1000 نسخه و با قیمت 10000 تومان، توسط نشر آرمان زنوز منتشر شده است. دکتر اسماعیل امینی برای کتاب نامه‌های عاشقانه مقدمۀ زیبایی نوشته است که در بخشی از آن می‌خوانیم:

«"قسمت‌هایی از نامه‌های عاشقانه" عنوان یادداشت‌های کوتاهی است که حاصل نگاهی نافذ به زندگی، کار، عشق‌ورزی و سرنوشتِ انسانی است که در همین تهران خودمان زندگی می‌کند. در محله‌های قدیمی تهران، از شصت هفتاد سال پیش تا همین سالیان دور و نزدیک.

این سطرها انگار زمان را قاب گرفته و به دیوار ابدیت آویخته است. نوشتۀ تاریخی نیست که به زندگی آدم‌های سرشناس و اتفاقات پر سر و صدا بپردازد. نامۀ عاشقانۀ نوجوانانی است که اولین تجربه‌های عاشقانۀ خود را روی کاغذ آورده‌اند.

این است که زندگی، کار، عشق، مذهب و روابط اجتماعی در این نامه‌ها، به رنگِ دانسته‌ها و خوانده‌ها و آموخته‌های تکراری ما نیست. بی‌رنگِ بی‌رنگ است. بی‌رنگ و بی‌نقاب است.

 این نامه‌ها با آن که صمیمی و صادقانه است اما رؤیایی و کمال گرا نیست. رگه‌هایی از دروغ‌های شیرین و رندی‌ها و نیرنگ‌های کودکانه نیز دارد. هم‌چنان که در کنار عشقِ معصومانۀ نوجوانی، اشاراتی لذت‌جویانه و شیطنت‌آمیز نیز در لابه‌لای سطرها دیده می‌شود.»

 

ابوالفضل زرویی نصرآباد هم دربارۀ کتاب آقای اثنی‌عشری یادداشتی نوشته‌اند که متن زیر قسمتی از آن یادداشت است:

« ذات آدمیزاد، فضول (شما بخوانید: کنجکاو!) است. البته و هزار البته این کنجکاوی نسبت به امور شخصی دیگران، به مراتب شدیدتر و غیر قابل کنترل‌تر است.

حتی بی‌رغبت‌ترین افراد نسبت به مطالعه، با دیدن یک دفترچه خاطرات، ولو خاطرات فرزند نوجوان خودشان، نسبت به مطالعه تحریک و ترغیب می‌شوند و آن را سطر به سطر و کلمه به کلمه، با رغبت می‌خوانند و تجزیه و تحلیل می‌کنند.

یکی دیگر از مواردی که اشتهای آدمی را برای مطالعه باز می‌کند، "نامه" است و هر اندازه آن نامه، خصوصی‌تر و نامربوط‌تر باشد، لابد برای خواننده، جالب‌تر و جذاب‌تر است. نامه‌های سرگشاده‌ای که در مطبوعات منتشر می‌شود، چون از همان اول برای خواندن همگان نوشته شده، رغبت برانگیز و محرک نیست اما امان از نامه‌های بخش هم‌راز و سنگ صبور و مشاور خانواده و... خریداران نشریات خانوادگی، مشتریان پر و پا قرص این نامه‌های ظاهرا نامربوط و پاسخ‌های آن هستند.

در واقع آنچه مهم است، ارضای غریزۀ کنجکاوی است. زیاد مهم نیست که نامۀ در دست مطالعه، متعلق به یک آشنای دور و نزدیک است یا فی‌المثل نامه‌های "ون گوگ" نقاش به برادرش یا ایمیل‌ها و پیام‌های شخصی شما در یاهو و تلگرام!

عبدالعلی اثنی‌عشری دوست صاحب‌ذوق و صاحب‌دل ما، با درکی درست و هوشمندانه از این تمایل و رغبت عمومی، بسیاری از مفاهیم و هنجارها و نابهنجاری‌های اجتماعی و خانوادگی را که ریشه در آموزش‌ها، باورها و زیرساخت‌های فکری و فرهنگی جامعۀ ما دارد، در قالب چندین نامه، عرضه و ارائه کرده است.»

 

امیدواریم که این کتاب را تهیه و مطالعه کنید؛ اما قبل از تهیۀ کتاب، می‌توانید بخشی از آن را این‌جا بخوانید:

 

قسمتی از نامۀ عاشقانۀ یک پسر یازده‌ساله به یک دختر پانزده‌ساله

گذر لوطی صالح، تهران، 1340

 

به‌ خاطر این‌که شما موقع آمدن به بازارچه برای خرید همیشه زمین جلوی پایتان را نگاه می‌کنید، من هم همیشه کفش‌هایم را تمیز می‌کنم.

اما امروز که برایتان خاکه ذغال آورده بودم، مادرتان در حیاط را باز کرد و به من گفت تا گونی ذغال را ببرم مطبخ در زیرزمین بگذارم و بروم.

من هم کفش‌هایم را به احترام شما پشت در حیاط از پایم بیرون آوردم و داخل خانه شدم ولی وقتی از خانه بیرون آمدم کفش‌هایم نبودند. البته این کار را آقا رجب یادم داده بود.

این‌ها را گفتم که اگر کفش مرا در پاهای کسی دیدید آن شخص من نیستم...

 

قسمتی از یک نامۀ عاشقانه یک پسر ده ساله به دو دختر یازده ساله

محلۀ سرتخت، تهران، 1337

 

طاهره خانم، دیروز که لباس شما را از روی بند، باد آورد توی حیاط خانۀ ما، مادرم خیلی عجله کرد که آن را بیاورم و به دستتان برسانم.

این شد که من وقت نکردم که یک نامه مخصوص شما بنویسم و توی جیب لباستان بگذارم و حواسم هم نبود تا اسم اشرف خانم را در بالای نامه خط‌خطی کنم و اسم شما را بنویسم.

از شما خواهش می‌کنم خودتان زحمتش را بکشید.

ممنونم.


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: