تاريخ انتشار: 11 مرداد 1389 ساعت 19:47

جشنواره‌زدگی طنز جوان‌ها را تهدید می‌کند | گفتگو با ابوالفضل زرویی نصرآباد

مهدی فرج‌اللهی






فضای طنز جدید و کار جوان تر هایی که دارند در طنز طبع آزمایی می کنند را چطور می بینید؟
فضای طنز جدید مخصوصا شعر طنز ایران بهتر شده است.بهتر از آن جهت که خیلی از شُعرایی که شعر جدی می گفتند دارند در شعر طنز هم  طبع آزمایی می کنند و کارهای خوب زیادی ارئه شده است.این مجال برای جوان تر ها فراهم شده است تا شعرهایشان رادر جاهای مختلفی ارائه کنندالبته فقط به نشریات نباید بسنده کرد.رسانه های دیگر،رادیو،تلویزیون،شب شعرها و... محل خوبی برای ارئه اثر است.


چه مشکلات و آفتهایی طنز جوانتر ها را تهدید می کند؟
یکی از آفتهایی که طنز جوان تر ها را تهدید می کند جشنواره زدگی است. که همه سعی می کنند کاری را بنویسند که مطابق ذائقه داوران جشنواره ها باشد.بلایی که سابق بر این سر دیگر شاعران هم آمده بود.
مساله دیگر مطابق ذائقه عوام رفتار کردن است. نباید فریب مخاطب را خورد،نویسنده نباید خودش را به اندازه مخاطب در بیاورد،کار به جایی می رسد که مخاطب ،نویسنده را رها می کند و این نویسنده است که باید پاسخگوی کارهایش باشد.مخاطب زدگی به آنجایی می رسد که مخاطب سوار بر شاعر و نویسنده می شود.در شعرهای امروز کمتر از صناعات ادبی می بینیم.کارهای قشنگ قابل دفاع که اهل بصیرت و فضل هم بتوانند از آن لذت ببرندکم شده.
یکی دیگر از مشکلات عدم نقد پذیری نویسندگان به ویژه جوان تر هاست که از شنیدن انتقادهای خیرخواهانه می رنجند.


برای رفع این مشکلات چه کار باید کرد؟
با مطالعه بیشترجوانترها ،جذب شدن تعداد بیشتری از غزلسرایان و شاعران جدی پرداز به وادی طنز قسمتی از این مشکلات حل خواهد شد. گاهی اوقات هم محل عرضه نوشته ها مناسب نیست و باعث می شود نویسنده باز خورد مناسبی از ارائه آثارش نبیند  که باید محل ارائه را تغییر دهد.
در هر دوره که جشنواره طنز مکتوب برگزار می شود تعدادی استعداد جدید شناسایی می شوند و به نوشتن  دلگرم می شوندچه کار باید بکنیم که این دلگرمی مستمر باشد و این استعدادها جذب شوند؟
 یکی از مشکلات که در زمانی که بنده در حوزه هنری بودم هم وجود داشت و مشکل جدیدی نیست موضوع شناسایی و جذب استعداد است که از مهمترین اهداف جشنواره ها است.ما در بخش شناسایی شاید خوب عمل کنیم .شاید گفتم به این خاطر که ممکن است من به عنوان داور در داوری اشتباه کنم. و یا عده ای به خاطر محدودیت تعدادی که باید انتخاب شوند دلشکته شوند.در صورتی که آنها هم شایسته بودند.دوستان صاحب نام که جای خود را باز کرده اند شرکت می کنند و یک مقدار جا برای شرکت کننده های جوانتر تنگ می شود.اگر من در چنین جشنواره ای شرکت کنم ،اول نشوم دوم می شوم و وقتی رتبه آوردم جای آن جوانی را که منتظر است جایی استعدادش دیده شود یا استعدادش به رسمیت شناخته شود، می گیرم.یکی از آفتهایی که جشنواره را تهدید می کند این است که کسانی در جشنواره شرکت می کنند که به رسمیت شناخته شدند و نیازی هم ندارند که در این جشنواره شناخته شوند.چیزی جز مواهب مادی به آنها اضافه نمی شود که باید آنها را از این نظر تامین کرد اگر به این قصد باشد.اما مساله اصلی شناسایی و جذب استعداد ها است.یا کشور ما نیاز مند استعدادهای جوان ،جدید و ناشناخته هست و فکر می کند برای این استعدادها زمینه کاری فراهم است و جاهای خالی ای وجود دارد که آنها باید پر بکنند.یا اینکه اصولا نیازی به آنها نداریم و صرفا ممکن است که جای دیگران را هم تنگ بکنند که در این صورت نیازی به برگزاری این جشنواره ها نیست. اما اگر لزومی هست باید پیش از اینکه جشنواره برگزار شودبه فکر مشارکت نهاد ها و رسانه هایی باشیم که نیازمند این استعدادها هستند و به جای آنکه در  دادن هدایا و یا محل برکزاری جشنواره و ... از آنها مشارکت بگیریم بگوییم این استعدادها در اختیار شما از آنها استفاده کنید.یعنی جذب مشارکتهای رسانه ای ،دولتی برای جذب استعدادها.حوزه هنری به عنوان یکی از نهادها که از جانب صدا و سیما شناخته شده است و با خیلی از نشریات همکاری داردخیلی خوب می تواند این زمینه را فراهم کند.


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: